Omdat schoon slaapgerief ook belangrijk is

Tijdens de zomervakantie wil het hier niet zo lukken om door te werken aan naaiprojectjes. Tussendoor iets naaien dat snel klaar is, biedt in dat geval wel de nodige voldoening. Het stofje kocht ik vorig jaar en was eigenlijk voor één van de jongens bedoeld. Geen van beiden was echter enthousiast, dus ging ik er voor mezelf mee aan de slag. Als je voelt hoe zacht deze geweven tricot is, begrijp je al snel waarom ik er een slaapkleedje en pyjamashort/top mee maakte.

IMG_4785 (2)

Beide patroontjes tekende ik na van bestaande kledingstukken. De pyjamashort kreeg bovenaan gewoon een reepje boordstof, waarmee ik ook de halslijn en armsgaten van het topje afwerkte.

IMG_4777 (2)

 

IMG_4788 (2)

 

IMG_4787 (2)

Patroon: zelf getekend

Stof: uit de voorraad

 

 

Oh boy…

“Oh boy, what have you done to my baby…?” Is zo’n vraag die me overvalt wanneer hij naast me staat en me overduidelijk in de lengte heeft voorbijgestoken. Het einde van het schooljaar is net zoals de verjaardagen, zo’n typisch moment waarop de nostalgie al eens wil toeslaan. Met van die cliché-zinnetjes als ‘wat vliegt de tijd’ en ‘wat worden ze groot’. Beeldmateriaal kan dat alleen maar bevestigen, ziehier de eerste en de laatste schooldag…

1 september 2016

IMG_4108

Het was het schooljaar waarop hij voor het eerst naar de middelbare school trok, naar de grote stad, alleen met de bus…richting vrijheid. Aan maturiteit ontbrak het hem niet, dus daar maakten we ons geen zorgen om. De studie-ijver, zo zou later blijken, daar was nog wat werk aan. En dus speelde ik vooral tijdens de examens misschien wat teveel voor helikoptermoeder. Elke puberouder weet ongetwijfeld dat dit voor de nodige discussies en spanningen zorgt. Loslaten is ook hier de boodschap. Op een schooljaar tijd veranderde er zoveel…

De rebellie is gelukkig nog niet totaal, en naaien voor hem mag ik ook nog (#vreugdedansje). De stoffenkeuze dient echter doordacht te gebeuren, en eerder sober te zijn. Bij de Zonen09-patronen in tienerversie, is hij alweer aanbeland bij de grootste maat…Alvorens naar de volwassen maten over te schakelen naaide ik voor de zomer nog wat Billies bij elkaar in zijn favoriete kleuren. En dan nu: vakantie!

IMG_4082

IMG_4077

IMG_4101

IMG_4073

 

Allemaal beestjes…

Terwijl de temperaturen de pan uitswingen, en naaiend Vlaanderen zomerjurkjes of marcellekes naait, zette ik me nog eens aan een sweater. Kwestie van voorbereid te zijn op frissere dagen of koele zomeravonden.

Met de solden en een aantal nieuwe stoffencollecties in het achterhoofd, leek het me bovendien  tijd om eens door mijn stoffenstapel te gaan zodat de voorraad wat slinkt en er plaats is voor nieuwe aankopen. Hoezo, stoffenverslaafd?

IMG_4056

Dat deze french terry met dierenprint in de smaak zou vallen bij Daan, daar bestond geen twijfel over. Eens een dierenvriend, altijd een dierenvriend. De Leather Sweater van La Maison Victor werd hier nog eens in een grotere maat getekend. Vorig jaar naaide ik deze al.

IMG_0586

Van de lederen inzetstukjes in de originele versie was ik al nooit een fan, dus gebruikte hiervoor een contrasterende sweaterstof. Een lederen paspel daarentegen, leek me wel iets te hebben. Deze kocht ik een tijd geleden bij Kbas in drie verschillende kleuren. Voor de zekerheid haalde ik een jeansnaald boven om de paspel te naaien, maar het verwerken liep eigenlijk heel vlot.

IMG_4053

Detailfoto van de paspel aan de achterzijde:

IMG_4064

Aangezien de sweater nog erg ruim zit, besloot Daan dat hij er (nog) niet mee op foto wil. Voorlopig verdwijnt deze dus nog even in de kast.

IMG_4043

Patroon: Leather Sweater, La Maison Victor

Stof: French Terry uit de voorraad…

Paspel: Kbas

 

 

Julia Dress

Er zijn zo van die stoffen die in mijn hoofd al een bestemming hebben nog voor ik ze gekocht heb. Toen ik deze gestreepte french terry van BLOS zag, wist ik meteen dat ik hieruit een Julia Dress wou. De Julia Dress is een gratis extraatje bij de Julia Sweater van Compagnie M, al jaar en dag mijn lievelingspatroon voor sweaters.

IMG_3798 (2)

IMG_3803

Hoewel het geen verrassing was dat de BLOS-collectie overal de deur uitvloog (“een gewaarschuwd mens” enzo…), was ik nog maar net op het nippertje om de laatste anderhalve meter bij Stof op Zolder te bestellen. Net voldoende voor een versie met wat kortere mouwen.

IMG_3802 (2)

Veel woorden hoef ik aan dit kleedje niet vuil te maken: “vlot en gemakkelijk”. Het is supercomfortabel om te dragen, en easy peasy om te naaien. En voor wie het echt snel wil en geen zin heeft om zelf een tricot lintje te naaien voor de tailleband; een lange schoenveter will do the trick!

IMG_3831 (2)

IMG_3826

IMG_3833 (2)

Stof: French Terry van BLOS, Stof op Zolder

Patroon: Julia Dress, Compagnie M

Stop de tijd!

Kleine jongens worden groot….Een cliché dat staat als een huis, maar waar je verder ook niet omheen kan. Telkens wanneer ik denk dat de groeispurt nu wel even halt zal houden, blijken de passende kledingstukken in zijn kast weer in de minderheid.

Het kind – ahum, tiener (die me bovendien al in lengte voorbijstak) – had deze keer dringend nieuwe t-shirts nodig. Dat een naaiende moeder dat eigenlijk niet eens zo erg vindt, hoef ik je niet te vertellen.

IMG_3259

We deden nog eens van Billie-bandwerk, in de grootste maat ondertussen al. Het vinden van geschikte tienerstoffen is niet altijd evident, maar deze blauwe tricots vielen in de smaak.

IMG_3253

IMG_3258

Het zelf bedrukken van effen stoffen is natuurlijk ook altijd een optie. Bij deze grijze t-shirt combineerde ik de zeefdruktechniek van Bobbinhood, met de Silhouette Cameo.

IMG_3620

IMG_3626 (2)

De vliegen werden met de hand getekend, uitgesneden en vervolgens met textielverf gezeefdrukt. Een andere print met deze techniek kon je hier al zien. De tekst sneed ik daarentegen uit met de Silhouette Cameo.

Grijze en lichtblauwe tricot: Stoffenspektakel

Donkerblauwe tricot: Lillestof, Cas en Nina

Patroon: Billie, Zonen09

 

Elena tote bag in kurkleer

Zowat een half jaar geleden zag ik op het Instagramaccount van Madeline de Stoffenmadam de prachtige Elena tote bag verschijnen. Mijn voorliefde voor grote tassen waar je je halve leven in kwijt kan (maar ook vaak niet in terugvindt) zette me aan om ‘Madeline’ te mailen met de vraag of ik dit patroontje bij haar kon aankopen. Het patroon bleek enkel beschikbaar voor wie de workshop volgde, dus wist ik wat me te doen stond. Zodra de agenda met nieuwe workshopdata verscheen, schreef ik me in om samen met enkele andere tassenliefhebsters de Elena te naaien.

Op een winterse zondagochtend vertrokken mijn machine en ik al vroeg vanuit Limburg richting Lier. Ik had nog de hele rit lang om te beslissen voor welke kleur kurkleer ik zou gaan, want daar leek ik maar niet uit te komen.

Eens aangekomen bij de Stoffenmadam kreeg ik het donkerblauwe kurkleer in de gaten, en gooide mijn plannen om een zwarte (of misschien toch de naturel) tas te maken, overboord. Ik combineerde het donkerblauw met een stuk naturel kurkleer met zilveren details.

dsc_0616

Lees verder

Sewing, no showing…

Een ietwat bizarre titel voor een blogbericht, nietwaar? Want is een naaiblog nu niet net dàt; je naaisels tonen aan de buitenwereld…Dat het een moeilijke evenwichtsoefening voor mij zou zijn, dat bloggen, zoveel was duidelijk. Want, beste mensen, foto’s van mijn naaisels tonen vind ik leuk, maar zodra ik daar zelf als model in moet, is het andere koek. Ziedaar mijn tweestrijd: to show or not to show? Kleedjes op een kapstok tonen, dat zegt namelijk niet zoveel. En om de pasvorm te kunnen beoordelen moet ik zelf op de foto.

Zijn daar ook nog de praktische obstakels, die altijd van pas komen bij het goedpraten van wat uitstelgedrag: een huisgenoot als fotograaf strikken, tijd hebben, een goede plek zoeken, en dan hopen dat het licht die dag meezit. Aan u om te oordelen welke het grootste obstakel was bij deze  – al dan niet blogwaardige – foto’s …

Het kleedje verdient het echter niet om in de vergeetput der mislukte foto’s te belanden. Ik heb het al zo vaak en met plezier gedragen, dat ik er toch wel iets over moet zeggen.

img_2736-2

Lees verder

So cold outside…

Of het nog de moeite was om zo’n winterse sweater te naaien, vroeg ik me begin januari af. Daan vroeg al een tijdje naar ook zo’n gezellige “wegkruipkraag” als degene die ik voor zijn broer maakte. Niets in mij had kunnen/willen vermoeden dat de temperaturen nog zo een duik zouden nemen. Ik ben namelijk zo één van die mensen voor wie na Kerstmis de krokussen en hyacinten uit de grond mogen schieten en de zon de lente mag in gang steken!

Maar goed, de winterse temperaturen hebben als voordeel dat deze Semper sweater zeker zijn dienst nog mag bewijzen.

img_2426 Lees verder