Omdat schoon slaapgerief ook belangrijk is

Tijdens de zomervakantie wil het hier niet zo lukken om door te werken aan naaiprojectjes. Tussendoor iets naaien dat snel klaar is, biedt in dat geval wel de nodige voldoening. Het stofje kocht ik vorig jaar en was eigenlijk voor één van de jongens bedoeld. Geen van beiden was echter enthousiast, dus ging ik er voor mezelf mee aan de slag. Als je voelt hoe zacht deze geweven tricot is, begrijp je al snel waarom ik er een slaapkleedje en pyjamashort/top mee maakte.

IMG_4785 (2)

Beide patroontjes tekende ik na van bestaande kledingstukken. De pyjamashort kreeg bovenaan gewoon een reepje boordstof, waarmee ik ook de halslijn en armsgaten van het topje afwerkte.

IMG_4777 (2)

 

IMG_4788 (2)

 

IMG_4787 (2)

Patroon: zelf getekend

Stof: uit de voorraad

 

 

Julia Dress

Er zijn zo van die stoffen die in mijn hoofd al een bestemming hebben nog voor ik ze gekocht heb. Toen ik deze gestreepte french terry van BLOS zag, wist ik meteen dat ik hieruit een Julia Dress wou. De Julia Dress is een gratis extraatje bij de Julia Sweater van Compagnie M, al jaar en dag mijn lievelingspatroon voor sweaters.

IMG_3798 (2)

IMG_3803

Hoewel het geen verrassing was dat de BLOS-collectie overal de deur uitvloog (“een gewaarschuwd mens” enzo…), was ik nog maar net op het nippertje om de laatste anderhalve meter bij Stof op Zolder te bestellen. Net voldoende voor een versie met wat kortere mouwen.

IMG_3802 (2)

Veel woorden hoef ik aan dit kleedje niet vuil te maken: “vlot en gemakkelijk”. Het is supercomfortabel om te dragen, en easy peasy om te naaien. En voor wie het echt snel wil en geen zin heeft om zelf een tricot lintje te naaien voor de tailleband; een lange schoenveter will do the trick!

IMG_3831 (2)

IMG_3826

IMG_3833 (2)

Stof: French Terry van BLOS, Stof op Zolder

Patroon: Julia Dress, Compagnie M

In balans?

Of zo’n basic sweater wel ‘blogwaardig’ was, vroeg ik me af…en legde hem al tientallen keren aan de kant. Maar leggen we de lat niet altijd een beetje te hoog voor onszelf? Altijd beter, meer, origineler en mooier willen…? Misschien moet ik net daar eens tegenin gaan. “It’s all about finding the balance”. Ziehier dus de sweater die me daar met enige regelmaat aan zal moeten herinneren.

IMG_3574 (2)

Hij is simpel, en niet perfect. De print is immers ietwat uitgelopen tengevolge van een experiment dat ik aanging wegens gebrek aan geduld. Bij het wachten op mijn bestelling van koperen flexfolie vroeg ik me immers af in hoeverre ik de tekst ook met zeefdruk erop zou krijgen. Ik liet de Cameo de letters uit de Bobbinhood-stencil snijden en ging met de koperen textielverf aan de slag. Het kàn wel, maar de stencil is moeilijk los te krijgen van de Cameo-snijmat, en in mijn geval waren de letters echt te dun om een mooie print te krijgen. Maar goed, ik probeerde mijn perfectionisme aan de kant te schuiven en mijn voorpand niet in de vuilbak te kieperen.

IMG_3718

IMG_3713 (2)

IMG_3697-2

Voor de sweater gebruikte ik het Bethioua-patroon. Ik maakte deze al verschillende keren in een tricot stofje maar koos deze keer voor een zwarte zomersweat. Perfect voor dagen waarop de lente nog niet helemaal doorbreekt.

Omdat het vinden van balans  een alomtegenwoordig thema in mijn doen en laten is, besloot ik bovendien om opnieuw de yogamat op te zoeken. Stel je geen halsbrekende poses voor, het zullen eerder de zachtere vormen van yoga zijn. Maar een mens moet ergens beginnen, en deze sweater zal daarbij veelvuldig worden gedragen. Namasté!

IMG_3591

Patroon: Bethioua Sweater

Stof: Zwarte zomersweat van Stof op Zolder

 

 

 

 

Elena tote bag in kurkleer

Zowat een half jaar geleden zag ik op het Instagramaccount van Madeline de Stoffenmadam de prachtige Elena tote bag verschijnen. Mijn voorliefde voor grote tassen waar je je halve leven in kwijt kan (maar ook vaak niet in terugvindt) zette me aan om ‘Madeline’ te mailen met de vraag of ik dit patroontje bij haar kon aankopen. Het patroon bleek enkel beschikbaar voor wie de workshop volgde, dus wist ik wat me te doen stond. Zodra de agenda met nieuwe workshopdata verscheen, schreef ik me in om samen met enkele andere tassenliefhebsters de Elena te naaien.

Op een winterse zondagochtend vertrokken mijn machine en ik al vroeg vanuit Limburg richting Lier. Ik had nog de hele rit lang om te beslissen voor welke kleur kurkleer ik zou gaan, want daar leek ik maar niet uit te komen.

Eens aangekomen bij de Stoffenmadam kreeg ik het donkerblauwe kurkleer in de gaten, en gooide mijn plannen om een zwarte (of misschien toch de naturel) tas te maken, overboord. Ik combineerde het donkerblauw met een stuk naturel kurkleer met zilveren details.

dsc_0616

Lees verder

Sewing, no showing…

Een ietwat bizarre titel voor een blogbericht, nietwaar? Want is een naaiblog nu niet net dàt; je naaisels tonen aan de buitenwereld…Dat het een moeilijke evenwichtsoefening voor mij zou zijn, dat bloggen, zoveel was duidelijk. Want, beste mensen, foto’s van mijn naaisels tonen vind ik leuk, maar zodra ik daar zelf als model in moet, is het andere koek. Ziedaar mijn tweestrijd: to show or not to show? Kleedjes op een kapstok tonen, dat zegt namelijk niet zoveel. En om de pasvorm te kunnen beoordelen moet ik zelf op de foto.

Zijn daar ook nog de praktische obstakels, die altijd van pas komen bij het goedpraten van wat uitstelgedrag: een huisgenoot als fotograaf strikken, tijd hebben, een goede plek zoeken, en dan hopen dat het licht die dag meezit. Aan u om te oordelen welke het grootste obstakel was bij deze  – al dan niet blogwaardige – foto’s …

Het kleedje verdient het echter niet om in de vergeetput der mislukte foto’s te belanden. Ik heb het al zo vaak en met plezier gedragen, dat ik er toch wel iets over moet zeggen.

img_2736-2

Lees verder

Indian Summer…

Het heeft een tijd geduurd voor ik me comfortabel voelde in een kleedje. Tot ik “King Louie” leerde kennen. Een kleedje van dit gekende merk zat steevast als gegoten. Toch vind ik er de laatste tijd mijn gading niet meer zo qua stofkeuze. Tijd om zelf aan de slag te gaan dus!

Ik probeerde al verschillende ‘look-a-like-patroontjes’ uit, zoals de Burda 7828 , maar dat was toch nooit helemaal zoals ik het wou.

Zelf een patroontje uittekenen deed ik nog niet eerder, maar toen ik de tutorial van het King Louie kleedje op de blog Yerasi tegenkwam, besloot ik mijn kans te wagen. Het bleek makkelijker dan gedacht, dus aan wie nog twijfelt; zeker eens proberen! Ik ga dit principe van zelf tekenen in de toekomst zeker nog op andere kledingstukken toepassen.

De kleuren van deze Lillestof, ontworpen door Piekewieke, spraken me onmiddellijk aan, en bleken perfect combineerbaar met mijn immer lievelingsturquoise. Het was even zoeken naar het turquoise elastisch kantje, maar de volhouder wint. It’s all in the details…img_1310

img_1308

Het kleedje werd – mede dankzij de zalige Indian Summer – al veelvuldig gedragen.

En hier gaan we dan…Want bij een naaiblog horen uiteraard ook de nodige “aan-foto’s”. Toegegeven, hiervoor moet ik toch een behoorlijk drempel over. Met dank aan fotograaf Lucas! De kleuren van het stof komen door de laaghangende zon wat minder goed uit, maar het is haar vergeven…

img_1104

img_1083img_1092

 

Stof: Lillestof, Piekewieke

Elastisch kantje: Het Stoffenhuis, Bree

Schoenen: Miz Mooz